4 Ağustos 2017 Cuma

2.Kez Anne Oluyorum

Eveet Ece Naz abla oluyor :) 
Öncelikle bir Maşallahınızı alırız yeni doğacak bebişimiz için.
2. bebek ne zaman olmalı , 2 çocuk arası kaç yaş olmalı diye düşünürken reglimin 4-5 gün gecikmesiyle eczaneden aldığım gebelik testi ile hamile olduğumu öğrendim. Önce bir kaç gün şoku atlatamadım,eşime ve kimseye diyemedim. Niye öyle oldu bilmiyorum :)
Ertesi gün kadın doğum uzmanına gittim ve yaptığım teste pozitif gördüğümü söyledim. Hemen ultrasyona aldı beni ve eveet kesesi oluşmuş ama henüz kendisi yok dedi doktor hanım ve kan testleri yapmam gerektiğini söyledi.
12 Haziranda yaklaşık 5 haftalık gebeydim.Şeker bayramı vesilesi ile birlikte ailemin yanına tatile gittim. Temmuzun ilk haftası Ankara'ya döndüm.Aklımda hep acaba kesenin içinin dolup dolmadığı vardı. Ece Nazda böyle riskler aklıma bile gelmiyordu. 9 haftalıkken tekrar gittim kontrole bebeği çok şükür gördük ve kalp atışını duyduk. Bu süre zarfında doktorum bana DECAVIT isimli bir vitamin takviyesi verdi , şöyle bir sorunla karşılaştım. Ne zaman içsem migren ataklarım oluyor.Baş ağrısı ve görme kaybı beni maffediyordu. O yüzden dr'un bilgisi dahilinde ilacı kestim.
10. haftada olmaması gereken bir durum gelişti ve kendi hatam yüzünden (perde astım , ağır kaldırdım) aşırı kanamam oldu. Öyle böyle bir kanama değil , musluğu açmışsınız kıpkırmızı kan akıyor ve durmak bilmiyor. Soğuk kanlılıkla hemen evimin yakınındaki hastaneye koştum. Beni gören doktorda heyecanla hemen bebeğe baktı.Bebek canlı ve kalp atışları var dedi. Bir gece kadın doğum hastanesinde müşahede altında kalmam gerektiğini söyledi.Eşimi aradım apar topar geldi, ben çantamı hazırlamış dışarıda onu bekliyordum. Terliğimi pijamalarımı vs yanıma almıştım. Acilden giriş yaptım.Sonra yatışımı verdiler.Hastanede yaşadıklarımı anlatsam mı, anlatmasam mı bilemiyorum. Erken gebelik katında yattım. 5 kişi aynı odadaydık ve hepsinin erken gebelik riski vardı. Yanımdaki kızların kimisi karınlarında bebeklerini kaybetmişler, kürtaj olacakları saati bekliyorlardı , kimisinin rahim açılması vardı ..
Kanlarım alındı ve yatakta yatmaya başladım.Progestan içiyordum 8 saatte bir düşüğü engellemek için , ertesi sabah vizite çıkan profesorler ile görüştüm, eve gitmek istediğimi söyledim.Aa dur bakalım yeni görüyoruz seni dediler. Hocaam kızım evde gitmem lazım ben iyiyim , kanamamda durdu dediğimi hatırlıyorum :) Neyse ultrasyona gir sonuca göre bakalım dediler. Sabah 10 gibi ultrasyona girdim, ilk aylar olduğu için alttan muayene ediliyorsunuz.Ve karşınızda bir sürü doktor , profesör doçent bulunuyor. Kanamamın durduğunu konuşuyorlardı kendi aralarında.Masadan kalktım ben gidebilir miyim evime dedim. Tamam taburcu yazalım sana dediler. Kendi isteğim ile ayrıldığıma dair form doldurup hastaneden ayrıldım. Cumartesi Pazar Pazartesiye kadar kalamazdım , psikolojim kaldırmazdı o ortamı 
kendimi iyi biliyorum.Eşyalarımı toparladım.Kızlarla helalleştik , 1 gün içinde birbirinizin ailesi oluyorsunuz. Askerlik arkadaşları ve hastane arkadaşları unutulmazmış :)
1 hafta sonra tekrar kontrole çağırmışlardı.Gittim herşey normal denildi. Bizde bir bayram havası var bebeği öğrendiğimizden bu yana, herkes çook heyecanlı.Ece Naz sürekli karnımı öpüyor , kardeşini seviyor, hayaller kuruyor.Tek duam, sağlıkla bebeğimizi kucağımıza alırız ve bir daha böyle riskler yaşamayız.
Şuan 12 haftalık gebeyim ve dün 2 li test için kan verdim .. Sonuç bir haftaya kadar çıkar sanırım..